म ज्युनुको बहाना
म चल्नुको सहारा
मेरो आकाशको तारा
मेरो नदीको किनारा

यस्ता शब्द गफ लाग्थे
नपर्दा सम्म मायामा ।
……………………………

जे पर्छ जिवनमा
मात्र तिमि यो मनमा
आदि-अन्त्य तिमि नै
तिमि मेरो हरपलमा

यस्ता शब्द गफ लाग्थे
नपर्दा सम्म प्रेममा ।
……………………………

देख्छु सपनि जति म
निदाउछु तिम्रो छातीमा
दिन, रात, साँझमा
जिन्दगी बितोस् साथमा

यस्ता शब्द गफ लाग्थे
नपर्दा सम्म पिरतीमा ।

खालीपन

भित्तामा मजस्तै देखिने ऐना छ

मनजस्तै जलिबस्ने बल्ब छ
सपनाजस्तै झुण्डीरहेका 
केही पेन्टिङहरू छन्
र छ एउटा एक्लो खाली फ्रेम ।

त्यो फ्रेममा नटाँगिएको
तिम्रो फोटोले बोलाइरहेछ ।

+
टेबलमा बाँसी किताबहरू छन्
नक्कली फूल राख्ने फूलदानी छ
पानीको तीर्खा कुरिरहेको
नया बोतल छ
र छ लेखिन बाकी 
केही खाली पाना ।

ती पानामा नलेखिएको
कुनै कथाले झस्काइरहेछ ।

+
ओछ्यानमा अनिदो सिरानी छ
निर्जिव मोबाइल छ
यादहरूको धुँवाले बनेको
गर्हुँगो ब्ल्याङ्केट छ
र छ एउटा खाली-खाली मन।

यो मनभित्र बनिरहेको
खालीपनले सताइरहेछ ।

Source: Alag Studio

मनको आकाशगंगा

समय शरणार्थी हुदैन कसैको
जाबो पृथ्वी, आकाशै खसे पो
म हराइरहन्छु
यो मनको आकाशगंगामा ।

ब्रम्हाण्ड मानौ टुक्रा मुटुको
भारी हो यो मेरै पिठ्युँको
म अडिरहन्छु
यो मनको अन्तरिक्षमा ।

इच्छा-आकांक्षा पोख्न सके पो
आसुको रहमा डुब्न सके पो
म तैरिरहन्छु
यो मनको समुंद्रमा ।

झरी

यादको झरीमा भिझेपछि थाहा भो
मायाको छाता त
बिनासित्ति लुकाएर राखेछु
दिलको बन्द अलमारीमा ।

पोछा

जुग पुरानो चलनचल्तीको बाल्टीन
फुटेपनि फालिएको छैन ।

यो पुरानो बाल्टीन
भरिएको छ
पोछाको पसिनाले
पोछाको आसुले ।

यहि बाल्टिनभित्र
चोबिन्छ पोछा
निचोरिन्छ उसको जेलिएको लट्टा
र निल्न लगाइन्छ 
संसारभरको दाग-मैलो ।

भविष्यझै अध्यारा घरका 
कुना-कुनामा घस्रिदा-घस्रिदै
गलिसक्यो उनको फलामको ढाड
र सुन्नुपर्छ- "चाडै बुढी भएछौ" ।

दागै-दागको भुइँमाथी 
गर्दै ओहोर-दोहोर
परिसक्यो अनुहारमै पोते
र सुन्नुपर्छ- "कति गर्छौ मेक-अप ?"

म व्याकरण नहेरिकनै भन्न सक्छु
'पोछा' स्त्रीलिङ्ग शब्द हो ।

(साभार: 
https://sahityapost.com/2020/06/9996/ )

पर्दा भित्र, पर्दा बाहिर
उजेली र रात
आँखा भित्र, आँखा बाहिर
डुलि बस्छ याद 

सम्झनाको लुकामारी
एक्लोपनलाइ एक्लै पारी
ढोका बाहिर, ढोका भित्र
आफ्नै हुन्छ साथ
आँखा भित्र, आँखा बाहिर
डुलि बस्छ याद 

कुर्दाकुर्दै फुल्यो धुपी
अँगालोमा आफ्नै लुकी
दैलो भित्र, दैलो बाहिर
चियाउछ चाँद
आँखा भित्र, आँखा बाहिर
डुलि बस्छ याद

आफू

हरदिन कामबाट फर्किएपछि
भनु न आफैलाइ स्याबास
मारू न आफैलाइ धाप ।

दिनभर खियाएपछि नङ्ग्रा
राखु न आफ्नै हातमाथी हात
चुमु न आफ्ना अौलाहरू ।

जिन्दगीमा
गरू न आफूलाइ पनि माया
तब पो बाड्न सकिन्छ अरूलाइ ।

आँखा

पुरानो डसनाजस्तै त छन् यी आँखा
यी आँखामा जमेका छन्
धुलोजस्तै सपनाहरू ।

रूझ्दै-धुदै-सुक्दै
तन्ना बनेर परेली
छोपिदिन्छ यी आँखा।

नागपञ्चमी

नागपञ्चमी र चुनाव उस्तै लाग्छ मलाइ
वर्षैपिच्छे टाँसेकै हो
नागचित्र मूलढोकामा
अनि खसालेकै हो 
मतको काँचुली पेटीकाभरी
तैपनि डसिरहेकै छ नाग ।

यो नागपञ्चमीले
सर्पलाइ छेक्छ कि सर्पलाइ चुन्छ ?

जीवनका धुनहरू

हाँगामाथी सुस्तरी टेकेर
हिउदमा सुकेर, झरीमा रूझेर
यि पाइला हुन् कि फूलहरू
फूल्दै गाउछन्, जीवनका धुनहरू

कहिले ग्रहण, कहिले खुशी
पूर्णे आउछ, आउछ अौसी
अँधेरीमा चाँदनी छरेर
तारासँग मिलेर, रातसँग लडेर
जूनले फुक्छ बिगुलहरू
फूक्दै गाउछ, जीवनका धुनहरू

खाल्डा-खुल्डी कति-कति यात्राभरी
चोट - खत - दाग होला मनभरी
मनको खालीपनलाइ पुरेर
छहारीले घेरेर, दुखलाइ छेकेर
चौतारीका शीतल पलहरू
सधै गाउछन्, जीवनका धुनहरू

काइयो

जवानी 
नया काइयो जस्तै हो
लहरै मिलेर बसेका हुन्छन्
उमंगका दातहरू ।

उमेर ढलेपछि
अौधि माया लाग्छ
थोते काइयोको पनि।

निन्द्रा

कसले भन्छ
कि प्रेममा  
लाग्दैन निन्द्रा
मज्जाले लाग्छ ।

बरू गरीबीमा लाग्दैन
भोकले निन्द्रा ।

यसरी बाँचिदिउ

लाग्छ यसरी बाँचिदिउ
कि मेरै सपनाले डाह गरोस
मेरो जिन्दगीसँग ।

स्याम्पु

समाजको कपालभरी पर्यो लिखा
र पखाल्न स्याम्पु जन्मियो
अर्थात धर्म जन्मियो ।

अचेल
समाजको आँखा छोपिएको छ पीरो फिजले
र लिखा पसेको छ मगजभित्र ।

मैले छुदा...

मनमा सबको देउतै त हुन्छ - सुनेथे
सबै मान्छे एउटै त हुन्छ - सुनेथे
तर सत्य बेग्लै हुदो रै'छ
छुन्न म आसु, मैले छुदा विष बन्दो रै'छ 

हास्छ मूर्ती - मैले खोपेको पत्थरको मूर्ती
बाँच्न देउ मलाइ, खै मेरो आकाश, मेरो धर्ती ?
मलाइ मान्छे नमान्ने, यो देउता म मान्दिन
मलाइ मान्छे नठान्ने, समाज म चिन्दिन

यो हावा, यो पानी, साझा त हुन्छ - सुनेथे
निराशामा नि आशा त हुन्छ - सुनेथे
सुनेजस्तो संसार नहुदो रै'छ
छुन्न म आसु, मैले छुदा विष बन्दो रै'छ

सारङ्गी

जसै रेटिन्छ तार
बज्छ थाल्छ सारङ्गी ।

सारङ्गी सिकाउछ-
'अरूको पीडाको धुन
मन पराउछ यो दुनिया ।'

कप

चुमिरहन्छु
प्रत्यक चुस्कीसँगै
र तिमि भएको कल्पना गर्छु ।

चियाभन्दा तिमिले दिएको
यो कपको स्वाद मिठो लाग्छ ।

डोरी

पेट भोकै पारेर
एकदिन रित्याइए सबै बोरा
र बोराका रेशा-रेशा बाटेर
पूजिवादले बेच्न थाल्यो
गर्धन बेर्ने डोरीहरू ।

तिमि ब्रान्डेड डोरी किन्छौ
र म कमसल 
किन्ने त मृत्यु न हो ।

चश्मा

हर मुस्कान भित्र
लुकेका छन् 
अनगिन्ति पीरहरू ।

मान्छे हाँसेको 
प्रष्ट देखिन्छ चश्माबाट ।

लुकेका व्यथा देखिने चश्मा
सायद आविष्कारै भएन ।