परेलीमा झर्यो निदरीको शीत
निदरीको शीतसँग बस्यो मलाई प्रित
प्रितको मेरो हो यो एउटा गीत

न बसेम् चौतारीमा, न भयो बात
नबोले नि, नभेटे नि, लाग्छ छु साथ
ओठ अचेल डुल्छ मन्द मुस्कान सित
त्यो मुस्कानसित बस्यो मलाई प्रित
प्रितको मेरो हो यो एउटा गीत

टाढिएर बस्दा लाग्छ झन् बाँधिएछु
....
परेलीमा झर्यो निदरीको शीत
निदरीको शीतसँग बस्यो मलाई प्रित
प्रितको मेरो हो यो एउटा गीत

यादको पस्मीनामा...

यादको पस्मीनामा मन्द बयली 
घामलाई के हुन्छ, ग्रहण भएनी

डुब्नेहरू आसु साँच्छन्
डुबाउनेलाई चासो छैन
धुवाँ पर्खाल, धुँवा संसार
साचो-झूठो थाहा छैन 

त्यहि नै छ सडक मन, झरी परेनि
घामलाई के हुन्छ, ग्रहण भएनी
.....
यादको पस्मीनामा मन्द बयली 
घामलाई के हुन्छ, ग्रहण भएनी